یکی ازمسایل ومشکلاتی که درسازگاری کودکان اختلال ایجاد می کند ا نزواگزینی وکناره گیری آنهاست.دراین نوشته کوتاه سعی می کنیم به توضیح این مساله پرداخته شیوه های پیشگیری ازآن را مطرح سازیم.عده ای معتقدند کودک روی گردان مضطرب است وهمین اضطراب نمی گذارد دوستان جدیدی پیداکند اماازرابطه با دوستان قدیم لذت می برد.

  مطالعه گرین وود نشان می دهد که بین 5تا28 درصد کودکان پیش دبستانی با میانگین25 درصدجزو کودکان انزوا طلب به حساب می آیند  همین مطالعه روشن می سازد که بین 1 تا 3 درصد کل جمعیت در طبقه افراد گوشه گیر جای می گیرند.                                                                         

انزوا و دوری ازدوستان وهمسالان دراوایل زندگی کودک را در معرض خطر مشکلات سازگاری بعدی قرارمی دهد .

گفته می شود نداشتن رابطه خوب با دوستان وهمسالان با میزان بالای خلافکاریهای دوران نوجوانی وترک تحصیل مربوط است .

نشانه های مرضی واکنش کناره گیری عبارت است از خجالت گوشه گیری حساسیت اضطراب و تواضع بی دلیل این کودکان از برقراری تماسهای بین فردی یاروا بط رضایت بخش با ا فراد بیگا نه پرهز می کنند آثار کمرویی وخجالت در صدای آنها پیداست وممکن است با نجوا صحبت کرده یا برای فرار از مورد توجه قرار گرفتن خود را پشت دیگران یا مبلمان پنهان کنند سرخ شدن از خجالت دشواری در صحبت کردن وشرمساری از خصوصیات آنهاست.

کودکان کمروبیش از اندازه به شکست خود فکرمی کنند اینها دا نش آموزانی هستند که به جای بد رفتار کردن کم رفتار می کنندمانند دا نش آموزا نی که مدام در گوشه ای کز کرده ا ند با کسی صحبت نمی کنند ویا ناخنهای دستشان را می جوند

این کودکان به علت محرومیت یا داشتن خانواده ای بی کفایت و گره های احساسی به رویا های روزانه و خیالبافی پناه می برند

کناره گیری ممکن است محصول یک نقص عضو یا بیماری باشد.شکستهای مکرر در زندگی ناکامی غفلت والدین یا الگوهای نادرست والدین همه ممکن است به چنین رفتاری منتهی گردد حمایت والدین از کمروئی وکناره گیری کودک در دوران کودکی میتواند اساس این مشکل باشد .

یکی از دلایل کمرویی این است که شخص کمرو به دلیل توقع بی جای اطرافیان قادر نیست شکست خود را هضم کند .

به طور کلی علل اصلی آن عبارتند از حساسیت زیاد از حد احساس حقارت عدم اعتماد به نفس ترس و وا همه.

والدین باید توجه داشته باشند که ا فزایش تماس با  همسالان را تقویت نمایند .حتی دیده شده نمایش فیلمهای تهیه شده از الگوها برای کودک گوشه گیری که در سطح پیش د بستا نی می تواند       در رفتار او تاثیر مثبت بگذارد 

عده ای معتقدند که شکستهای مکرر کودکان به چنین رفتاری (انزوا گزینی) منتهی می شود .

در این مواقع بر استفاده از همسالان (الگو) به عنوان عامل تعغیر کودکان گوشه گیر تاکید کرده اند.

معمولا کودک گوشه گیر دچار احساس حقارت است پس به جای سرزنش باید او را مورد محبت و تشویق قرار داد .   

باید والدین و اطرافیان سعی کنند اعتماد به نفس از دست رفته کودک را به هر طریق ممکن به وی برگردانندواو را در معرض موقعیت قراردهند یکی از راههایی که برای تقویت اعتماد به نفس مطرح می کنند این است که به خاطر کار خوبی که انجام داده مورد تشویق و تائید قرار گیرد .

تا از این طریق بتوان فکر کودک را که  بیشتر در اطراف شکست دور می زند منحرف ساخت .

باید کودک را متوجه کنیم که او نیز فرد ارزشمندی است همچنین باید به او تلقین نماییم که

می تواند هر کاری را انجام دهد .

هرگز نباید کودک منزوی خود را با دیگران مقایسه کرد زیرا این امر باعث تزلزل استقلال شخصی او می شود بدیهی است که هر کودکی هم نکات مثبت دارد وهم جنبه های منفی اما نباید بر نکات منفی او انگشت گذاشت بلکه باید سعی نمودکه نکات مثبت کودک گوشه گیر را برجسته ساخت بدانید که شکستها خواریها وسرا فکندگیها به آسا نی می تواند حوزه معاشرت کودک را محدود سازد و این شاید نشات گرفته از انتظارات بیش از حد والدین باشد .

نباید ا نتظارپیروزی صددرصد در همه موقعیتها را از کودک داشت بلکه باید به جای این ا نتظار کودک را تشویق به سعی وتلاش نمود .

والدین نباید در نزد این وآن بگویند کودک ما خجالتی است ویا در موقع غذا خوردن مادر برایش غذا بکشد این مساله خجالتی بودن را به کودک تلقین کرده سبب تثبیت این صفت می گردد .

یک دیگر از مسایلی که باید به آن توجه کنند ا براز علاقه وتوجه یکسان به فرزندان است زیرا بی

مهری وتبعیض باعث ایجاد احساس حقارت  می شود که پیامد آن ا نزواگزینی می تواند باشد .

حتی ممکن است کمرویی ناشی از ترس باشد کودکی که توسط والدین و اطرافیان از نظر زیبایی مهارتها وتوا ناییها مورد ارزیا بی منفی قرار می گیرد گوشه گیر می شود وقتی مادر به دخترش

می گوید : زهرا از تو خیلی زرنگتراست" در چنین حالتی در کودک باورهای منفی نسبت به خود ایجاد می شود.

همجنین والدین بایستی خودشان اجتماعی وفعال باشند تا الگوی مناسبی برای فرزندان محسوب شوند واگر عدم مهارت کودک سبب کمرویی او شده است در ا فزایش توا نایی او کوشش نمایند.

باید کودک را به سوی تلاشهای مختلف هنری وورزشی سوق دهند زیرا شرکت در این فعالیتها نه تنها کودک را از ا نزوا بیرون می کشد بلکه در رشد اجتماعی او تاثیر بسزایی دارد

                                                                                               فاطمه حایری